In mijn werk aan het op muziek zetten van de weekspreuken uit de antroposofische zielekalender, kon ik afgelopen dagen de melodie van weekspreuk 24 (die dit jaar ook in de afgelopen week viel) tot een koorzetting uitwerken. Vierstemmig SATB (Sopraan, Alt, Tenor en Bas), met in de herhaling een verdubbeling van meerder stemmen, zodat het deels 7-stemmig is. Het is de spreuk die (in het Duits) begint met “Sich selbst erschaffend stets, wird Seelensein sich selbst gewahr”, of vooruit, in z’n geheel:
Sich selbst erschaffend stets
Wird Seelensein sich selbst gewahr;
Der Weltengeist, er strebet fort
In Selbsterkenntnis neu belebt
Und schafft aus Seelenfinsternis
Des Selbstsinns Willensfrucht.
“Het is een beetje een soep van klank geworden”, zei ik tegen iemand aan wie ik het (digitale) resultaat gisteren liet horen, “maar dat is ook de bedoeling, en soep is heel gezond” (Dat weet ik sinds ik nu zo’n driekwart jaar mijn dag begin met een kopje kippen- of runderbouillon) (zie blogpost “Ontspijtbek“).
Ik deel het digitale resultaat nu graag ook hier, en deze keer doe ik het iets anders. Niet alleen een luisterbestand zonder visuele informatie, maar een filmpje, waarop je de oorspronkelijke melodie kan zien en volgen, terwijl je de uitgewerkte koorversie hoort.
Lastig te vertalen het Duits van deze spreuken, maar ik geef even een prozaïsche versie:
In het voortdurend scheppen van zichzelf wordt de ziel zich van haar eigen bestaan bewust;
Zo is de wereldgeest, die in elk zichzelf erkennend wezen haar verder streven nieuw belichaamt,
En uit zieleduisternis de wilsvrucht van het zelfzintuig schept.
Duidelijker wordt het er hiermee waarschijnlijk niet op (wat is dan precies een “zelfzintuig”?; is dat wel een juiste vertaling van dat woord?; etc.), maar het geeft wellicht een beetje een richting aan van de betekenis van deze tekst.
