De liefde en het gelijk van demonen (in 3 talen)

Duits:

Dämonen haben auch Recht.
Sie haben keine Liebe, aber sie haben auch Recht.
Wir sollen sie Liebe geben wo sie Recht haben.

 

Nederlands:

Demonen hebben ook gelijk.
Ze hebben geen liefde, maar ze hebben ook gelijk.
We moeten ze liefde geven waar ze gelijk hebben.

 

Engels:

Demons are also right.
What they lack is love, but they are also right.
We should give them love where they are right.

 

notice
Gepubliceerd in schrijven | Getagged , , , , , , , careers | Laat een reactie achter
international search

Weegschaal

(archaïsche oefening in rijm)

 

Soms loop je toch het pad dat doodloopt af,

gelijk een kind dat kijken wil naar het eigen graf,

Nieuwsgier naar het einde geeft dat lopen zin,

en de zekerheid van terug te kunnen keren naar het begin.

 

 

 

Gepubliceerd in poëzie, Uncategorized | Getagged , , | Laat een reactie achter

Vingeroefening (rijmpje 1)

 

Zittend ergens buiten bij een hip café,

sip ik slokken koffie langs mijn slokdarm naar benee;

Met een blijvende baby in mijn blik,

wieg ik met zoete melk in slaap mijn hoger ik.

 

(of:
zoals men vaak zijn hond beperkend toespreekt,
laat men zichzelf de vrije teugel)

Gepubliceerd in Uncategorized | Getagged | Laat een reactie achter
international

The dark tale of the former bard

Blessed those who are not poets
for each poem is a wound
leaking life’s blood into words

the pen a sword
slashing the skin of the soul
away from safe havens
into the heavens of defying death

giving birth to that
which cannot be
without eternal breath

Blessed those who are not poets
for I am one of them

I bleed no more

 

 

© 2015 Taco Sorgdrager

Gepubliceerd in poëzie, Uncategorized | Getagged , e-mail | Laat een reactie achter
search

“Luistermeer” poem: the English version

Below you’ll find the English version of the poem I wrote for “Luistermeer” (which would translate to something like “the Lake of Listening”), a location theatre project performed in The Hague, around Easter 2015.
The English version is published here for all non-Dutch speakers that visited “Luistermeer” and would still like to know what the poem was about..


 

Who will still see here
amidst all sunlit things
the traces of light
that shining in their eyes
stood still
above breath’s ongoing out- and inward flow

traces of children’s faces
singing with hands grasping fences
or free as wind attached to sky

mirroring music in their mindful heads:
o magic of not being shone upon.

No whisper of their weight remains:
the lawn that felt their footprints
disappeared with time.

Stay with us
light of the earth

Stay with us
light of the earth
that we create ourselves
from all unfinished things
seeking to take place in us

We are the light of the earth
ever emerging and fading
in waves of time
that appear with us
that disappear in us

like all things we abandon disappear.

What remains is the glow of our gifts.

Here they were
separated together
from places they called home
and didn’t know of each other,
to which was no return.

After which return would never be.

When the bow cracks
the journey ends:
Blow life into the sail!
And man the lookout!

Always underway towards the earth
that we sail

In our hands a horizon awakes.

 


Annotations:

  • The house referred to is “Huize ten Vijver” (“House at the Pond”), one of the mansions still standing around “de Waterpartij” (a set of ponds in a park in The Hague) at the eve of the second Worldwar. Roughly between September 1939 and May 1940, 150 Jewish refugee children from across Europe were sheltered in huize ten Vijver. In 1943 the mansion was demolished by the Nazi’s in favour of their plans for the Atlantikwall. The children were removed earlier, and only a few of them survived the war and the Holocaust.
    For more information on “Huize ten Vijver” and the fate of the children sheltered there (and elsewhere in the Netherlands), see the website Dokin.nl of historical researcher Miriam Keesing.
  • Luistermeer was a location theatre project, initiated by Stichting Boilerhouse, with Laura Vink as artistic leader.
  • On May 4 2015, directly preceding National Remembrance Day in the Netherlands, I recited the poem during the HagueTalks#3, in the Humanity House in The Hague.

© 2015 Taco Sorgdrager

Gepubliceerd in poëzie, schrijven | Getagged , , , | Laat een reactie achter

Luistermeer: de poëtische tekst

Omdat er vraag naar is, publiceer ik hier de poëtische tekst die ik schreef voor het Locatietheaterproject “Luistermeer”, dat rond Pasen 2015 door de Boilerhouse-groep werd uitgevoerd bij de Waterpartij in Den Haag. Een Engelse versie volgt later.

Luistermeer – deel 1: Het vergeten huis

Wie ziet hier in het zonbeschenene
nog sporen van het licht
dat in hun ogen glanzend stilstond
boven adem die almaar uit- en binnentrok,

Van kindermonden zingend
met handen aan hekken geklemd,
of los als wind aan hemel gehecht,

De altijd-muziek in hun denkende hoofden
vol tover van het nog onbeschenen zijn.

Geen fluistering meer is er over,
het gras dat hun afdrukken droeg
verdween met de tijd

Blijf bij ons
licht van de aarde

Blijf bij ons
licht van de aarde
dat wij zelf maken
uit al het onvoltooide
dat zich in ons voltrekken wil

Wij zijn het licht van de aarde
steeds komend en dovend
in golven van tijd
die met ons verschijnen
die in ons verdwijnen

Zoals alles verdwijnt wat wij verlaten

Wat blijft is de gloed van onze gaven

Hier waren zij samen
losgeweekt van plaatsen
die zij thuis noemden
en van elkaar niet kenden
waarnaar geen terugkeer was

waarna geen terugkeer is

Als de boeg splijt
is de reis voorbij:
Blaas leven in het zeil
en beman de uitkijk!

Altijd op weg naar de aarde
die wij bevaren,
In onze handen
ontwaakt een horizon.

 


 

Annotaties:

  • Het ‘vergeten huis’ in de titel is “Huize ten Vijver”, één van de villa’s die aan de vooravond van de 2e Wereldoorlog nog rond de Waterpartij in Den Haag stonden. Grofweg tussen september 1939 en mei 1940 zijn in huize ten Vijver zo’n 150 Joodse kinderen opgevangen. Zij waren vluchtelingen uit landen waar het nazi-regime vaste grond onder de voeten kreeg. In 1943 is de villa door de nazi’s afgebroken i.v.m. de plannen voor de Atlantikwall.
    Voor meer informatie over Huize ten Vijver en het lot van de daar opgevangen kinderen: zie de website Dokin.nl van Miriam Keesing.
  • Luistermeer was een locatietheaterproject, geïnitieerd door Stichting Boilerhouse, met Laura Vink als artistiek leider.
  • Op 4 mei 2015, voorafgaand aan de Nationale Dodenherdenking, droeg ik bovenstaande poëtische tekst voor ter afsluiting van de HagueTalks#3, in het Humanity House in Den Haag.

© 2015 Taco Sorgdrager

 

notice
Gepubliceerd in poëzie | Getagged , , , , , careers | Laat een reactie achter

Van zeevlam tot zonnevlam

Deze mooie lentedag (vrijdag 10 april 2015) begon in Den Haag met zeevlam:
witte mist vanuit zee, die de zon buitensluit en een koude deken over het land legt.

Dat levert soms mooie beelden op, zoals bij de nieuwbouw voor het Internationaal Strafhof (ICC), op het terrein van de voormalige Alexanderkazerne, hoek Waalsdorperweg en van Alkemadelaan.

De zon komt net boven de hoogbouw uit, zodat het lijkt of er een reuzedinerkaars in de duinen staat te branden:

zeevlam 1
Zon en zeevlam maken van de nieuwbouwtoren een grote dinerkaars
Dichterbij maakt het nog geheimzinniger
Dichterbij maakt het nog geheimzinniger
kijk dan
kijk dan

 

Herinnering aan Atlantis
Herinnering aan Atlantis

 

Ziltlicht
Ziltlicht

En dit zijn dus echt kleurenfoto’s allemaal.
Gelukkig had ik mijn camera bij me (dat is meestal niet zo).

Gepubliceerd in foto's | Getagged , , , , , , , , , , , | Laat een reactie achter
international