Een gedicht over het vinden van een brief die iemand verloren heeft, en wat er dan in zo’n brief zou kunnen staan
poëzie
46 posts
Revisiting Hendrik Marsmans (1899-1940) bekendste gedicht, in het jaar 2000 gekozen tot ‘Gedicht van de Eeuw’ in Nederland. De tekst uit het filmpje: Denkend aan Hollandzie ik intelligente lockdownmaatregelentraag door oneindig laagland gaan,rijen ondenkbaar ijle populierenmet anderhalve meter afstandaan den einder staan;en in de geweldige ruimte verklonkende stemmenooit lustig verspreid […]
“Tijd om uit elk landschap te verdwijnen” dacht de boom, en dit was het moment van zijn ontwaken. Terwijl hij van zijn stam afwaaide, die buiten hem volhardde in bestaansdrang, was hij van zichzelf verlost bij zijn geboorte tot het ongevormde dat hem in zich droeg. Ontelbare nazaten zweefden met […]
Door het keukenraam zag ik de volle maanachter de bladertakken van de donkere plataan;Licht en schaduw drukten zich als levend wit en zwartin de sluiers van mijn ademende hart. Uit de gloed van het doorblauwde avonduurkwam een fietser trapperwiekend aan;Hij leunde gelukzalig voorover op het stuur,en in zijn ogen waakte […]
Elke liefde blijft onbeantwoord behalve de liefde die ontstaatdoor de vraag van de anderdie in het eigen hart ontwaakt. Maar de vraag die de wereld steltaan ons eigen bestaanis de grootste liefdedie wij kunnen beantwoorden met het lichtdat wij verwekkenin en met elkaar. * Het eerste deel dan hè..De piano-sonate […]
Bijvoorbeeld zeilen op het Slotermeer,in het tempo van de wind en van het water,die je nooit sneller ergens brengen dan je zijn kunt;je komt steeds stipt op tijd aan, niet vroeger en niet later,zelfs als de wereld inmiddels is vergaan. De waakdroom van het klotsopwekkenddoor golven snijdend schip,dat wonden met […]
De zee is groot, en groter dan ik,en ik ben groter dan de zee zeg ik; De hemel is wijd, en wijder dan ik,maar wijder, gewijder dan de hemel ben ik; De aarde is wonder, meer wonder dan ik,maar ik ben gewonder dan de aarde zeg ik. Maar geen vuur […]
In het tijdschrift “Motief” (nr. 219/februari 2018), kwam ik een verslag van een congres tegen, dat werd ingeleid met de nogal klakkeloos geciteerde beginregels van het openingsgedicht “Gutenacht” uit “Die Winterreise” van Wilhelm Müller (1): “Fremd bin ich eingezogen,Fremd zieh’ ich wieder hin”. Namens het woord “Blumenstrauß” de volgende reactie: […]
(bijvoorbeeld als je kind een off day heeft) Ik richt me naar de engelen.Dat zijn dingen jongen die je niet zo eventjes beschrijft:Hun licht is hun stem,en wat zij van je willen is als een arm zacht om je schouders,maar zo dat je het vergeten kan en mag.En zal, als […]