Kringloop

“Tijd om uit elk landschap te verdwijnen”
dacht de boom,
en dit was het moment
van zijn ontwaken.
Terwijl hij van zijn stam afwaaide,
die buiten hem volhardde in bestaansdrang,
was hij van zichzelf verlost
bij zijn geboorte tot het ongevormde
dat hem in zich droeg.
Ontelbare nazaten zweefden met hem mee
als evenzovele mogelijkheden,
zwaar als de aarde zelf
die hem aantrok
en tot stilstand bracht
in het moment van zijn inslapen.

Reageren? Graag!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.