Herinnering aan Holland (in tijden van Corona)

Revisiting Hendrik Marsmans (1899-1940) bekendste gedicht, in het jaar 2000 gekozen tot ‘Gedicht van de Eeuw’ in Nederland.

De tekst uit het filmpje:

Denkend aan Holland
zie ik intelligente lockdownmaatregelen
traag door oneindig laagland gaan,
rijen ondenkbaar ijle populieren
met anderhalve meter afstand
aan den einder staan;
en in de geweldige ruimte verklonken
de stemmen
ooit lustig verspreid door het land,
kantoren, theaters, gesloten musea,
kerken en parken
in één loos verband.
de lucht hangt er zwaar
en de zon wordt onzichtbaar
in grijze corona-dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het RIVM
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Voor wie hem niet kent volgt hieronder de oorspronkelijke tekst (wel met moderne spelling):

Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Reageren? Graag!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.