Taco Sorgdragers woordrivier
Hararireally?
Hararireally?

Hararireally?

Ergens op een tijdlijn kwam een short1) voorbij van die rare Harari met z’n uitgedroogde hoofd. Wat een perkamenten farao is dat toch. Allemaal verhalen weer over het einde van het tijdperk van de mens, ten gunste van het tijdperk van Artificial Intelligence, en dat we daar echt binnen 5 jaar aan moeten geloven, dat onze beslissingen voor ons worden genomen door zelflerende algoritmes: ook al zo’n uitgedroogd concept.
Geef die man wat water alsjeblieft. Ik krijg gewoon dorst als ik hem zie. En honger als ik hem hoor. Honger naar normale mensen, die gewoon thee drinken en leuke dingen samen doen.

Waarom zien wij deze man overal opduiken waar het erom gaat ons vertrouwd te maken met Artificial Intelligence? Omdat A en I de enige klinkers in zijn achternaam zijn? Nee: omdat het gewoon reclame is.

Harari is een label, een merk waar een bepaald soort informatie uitkomt of bijhoort. Basically hetzelfde als een wasmiddel waarvan je een poster ziet hangen in een abri of op een reclamezuil. Er is wezenlijk geen verschil tussen Harari en Persil wast witter dan wit. Je weet dan meteen dat iemand ervoor betaald heeft dat zoveel mogelijk mensen zo’n filmpje zien en zich onderwerpen aan de gedachte van hoe onoverkomelijk de opmars van AI zal zijn.

Met al zijn intelligentie, ongetwijfeld goede intenties en wetenschappelijke genuanceerdheid, is Harari tot een product gemaakt dat een platte boodschap kan verkondigen. Een boodschap waarin zijn genuanceerdheid, goede intenties of intelligentie verder geen rol spelen. Als product is hij volledig ingelijfd in het kapitalistische systeem, dat zijn boodschap kan gebruiken. Zou hij van koers veranderen en ineens over het belang van spirituele ontwikkeling gaan oreren, of – noem eens een zijstraat- tegen verplichte vaccinaties zou zijn, dan zou hij niet zo frequent of snel meer ergens op een tijdlijn opduiken.

O, voor wie vindt dat het onkies van mij is om in deze tijd van escalerende gruwelijkheden tussen Israël en het Palestijnse volk van leer te trekken tegen een bekende joodse wetenschapper: ik ageer niet tegen de mens Harari, maar tegen het merk Harari; tegen het in de markt gezette product Harari, dat inmiddels ook los van hem- en ondanks zichzelf bestaat.

En ik begrijp heus wel dat het “ageren tegen het bestaande binnen het bestaande” dat ik nu doe, ook helemaal ingekaderd is in het kapitalistische systeem, dat niets liever ziet dan mensen die zoveel en lang mogelijk op social media rondhangen. Want wie ergens tegen ageert moet het natuurlijk wél eerst in zich opnemen. Als je je verre van social media houdt, bestaan deze dingen helemaal niet. Ook een interessante optie trouwens.


1) Voor de lezers met wat meer levenservaring en minder social media ervaring: een “short” is in dit geval geen korte broek, maar een kort filmpje, dat snel te maken is, en waar je muziek, geluid of tekstjes aan kunt toevoegen. Ze heten op andere plekken ook wel “reels”.

Reageren? Graag!

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.