Na de uitbundige koperblazers en hun wisselzang met het koor in weekspreuk 4, heeft de 5e weekspreuk een intiemere bezetting van cello solo en kinderstemmen. De innerlijke warmte die in weekspreuk 4 aan het heldere denken werd toegevoegd door het ondervinden van de lente-lichtgolven in de zonverlichte wereld, veroorzaakt nu in weekspreuk 5 een dromerig één geworden zijn met het wereldlicht, waarin de ziel a.h.w. uitgebreid is over het gehele wereldbestaan, wat ten koste gaat van de in zichzelf besloten denkwereld, waarmee de ziel zich in de winter helderheid verschafte. Het in zichzelf besloten zijn wordt losgelaten, en duikt dromend onder in het wereldlicht, dat vruchtbaar scheppend in de ruimte werkt (met name aan de groeiende en bloeiende plantenwereld is dit vruchtbaar scheppende ‘goddelijke’ werk te ervaren).
Luister en lees hieronder mee met de muziek op weekspreuk 5
