In de 4e weekspreuk wordt op het voelen ingezoomd. Na 1. de ’terugkeer’ van de zon in de 1e spreuk waardoor de ziel wordt gewekt voor de ontluikende buitenwereld; 2. het opgaan in de buitenwereld van de ‘mensenziele-kiem’ in de 2e spreuk, en 3. het tot het wereld-al spreken van ‘het groeiende mensen-Ik’ in de 3e spreuk, wordt er nu in de 4e spreuk voor het eerst gevoeld. Het wezen van het eigen wezen wordt gevoeld (“Ich fühle Wesen meines Wesens”): de diepste kern van het zelf wordt ervaren in eenwording van het gevoel met de lichtvloed in de zonverlichte wereld (“So spricht Empfindung, die in der sonnerhellten Welt mit Lichtesfluten sich vereint;”). En die “Empfindung” (dat voelen) wil warmte toevoegen aan de helderheid van het denken (“Sie will dem Denken zur Klarheit Wärme schenken”), om zodoende mens en wereld tot een hechte eenheid te verbinden (“Und Mensch und Welt in Einheit fest verbinden”).
Wie ook een keer meer informatie over de zielekalender wil lezen uit een andere bron, kan het Rudolf Steiner Archive (Engelstalig) raadplegen
Hieronder het filmpje waar je de muziek die ik componeerde op de tekst van de 4e weekspreuk kan beluisteren en meelezen. Zoals ik in de titel al aangaf bestaat de bezetting uit trompet, hoorn, trombone en 4-stemmig gemend koor SATB:
