Een wellicht onverzonnen verhaal over een ontmoeting met een wezentje in het park, vanwege nieuwe verworvenheden op een dag dat het leven opnieuw begint (vandaag dus, altijd vandaag).
Nou ja zeg alweer een het moet niet gekker worden gedicht, ditmaal over iets met vallen en stijgen in de lente, maar eerlijk gezegd helpt dat ook niet om het te begrijpen je zal het toch echt ff moeten lezen
Een persoonlijke impressie van de gelijkenis die ik ervaar tussen de muziek van Chopins 18e nocturne opus 62 nr. 2. en Immanuel Klein, (beeldhouwer, componist, cellist en goede vriend, overleden op 11 september 2022)
Een gedachte over “Aforisme 3”
Inderdaad! En wat nou als je je oordelen wilt waarnemen? Om erachter te komen hoe je oordeelt in het waarnemen?