Nou ja zeg alweer een het moet niet gekker worden gedicht, ditmaal over iets met vallen en stijgen in de lente, maar eerlijk gezegd helpt dat ook niet om het te begrijpen je zal het toch echt ff moeten lezen
Een lichtvoetige dooi-filosofie dan wel ondeskundig gehouden après-schaatssbeschouwing m.b.t. de waarneembaarheid van de wil in zijn gevolgen. Beetje glibberig allemaal: code geel op z’n minst.
Een gedachte over “Aforisme 3”
Inderdaad! En wat nou als je je oordelen wilt waarnemen? Om erachter te komen hoe je oordeelt in het waarnemen?