Productleed

Ik leef altijd mee met ingrediënten. Vooral bij het leegschrapen van een potje of bakje broodbeleg. Stel: je bent een aubergine of een aardbei. Je bent geteeld, verzorgd, geplukt, fijn gehakt of tot moes vermalen, en zit nu broederlijk vermengd met wat andere ingrediënten te wachten tot je op een boterham, cracker of andere ondergrond gesmeerd wordt, en tot voeding voor een hoger wezen mag dienen. Ja hoger wezen ja. Want hoe barbaars of immoreel sommige mensen ook zijn: de mens als soort is voor een aubergine of aardbei toch echt een hoger wezen. Vandaar ook de bereidheid, nee: de vreugde van al het plantaardig vruchtgoed, om als voedsel voor dit hogere te mogen dienen. Smachtend wacht de jam of de hummus er op om in een menselijk organisme te worden opgenomen, ongeacht het morele of ethische gehalte van het betreffende exemplaar dat er aan de ontbijttafel voor klaarzit.

Hoe teleurgesteld ben je dan, als ingrediënt, dat je door allerlei rare randjes en inkepingen in het potje of bakje waar je in zit, buiten bereik blijft van lepel of mes die jou op een boterham proberen te krijgen. Als je een stem had zou je roepen: “Neem mij; ik ben het zonnigste stukje, er zit een uniek stukje licht en levenskracht in me, ik smaak het lekkerst!”
Maar je hebt geen stem, en ineens blijkt dat je niet zozeer overgeslagen wordt, maar dat je achterblijft in het potje, omdat je net onder zo’n vermaledijd randje of inkepinkje1) zit waar het mes niet bij kan. De pot wordt leeggeschraapt verklaard, maar jij zit er nog in, en hoe graag je er ook uit wilt: het gebeurt niet. Je komt in glas- of vuilnisbak terecht.

Ik vind het een misdaad tegen de ingrediëntenrechten.

Daarom roep ik fabrikanten van potjes en bakjes op te stoppen met het produceren van schraap-onvriendelijke producten. Weg met de uitwijkende bodem, de opbollende hals, de bodemverhoginkjes, de zijkantrandjes! Ingrediënten hebben er recht op tot op het laatste beetje in ons opgenomen te worden.


*Inkepinkje = Dit verkleinwoord van “inkeping” moet niet verward worden met de vergoeilijkende term waarmee bijvoorbeeld kleuterjuffen de met inkt bevlekte pink van een kind aanduiden: “Ach jochie; heb jij even een inke-pinkje hè? Ga maar snel je handjes wassen!”

Reageren? Graag!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.