Eigenlijk 1

Een ei
is een van de weinige dingen
die volledig stil zijn.

Misschien komt dat wel
omdat er aan een ei
geen einde zit,
en ook geen begin,

geen hoek of handvat
die rimpelingen in de ruimte maken,
geen opening waar het galmen kan.

Een ei
is een in zichzelf gesloten
ronding waarbinnen stilte
naar zichzelf kan luisteren.

Nee: dat is een cliché eigenlijk
EI-genlijk
EIGEEL-ijk.

Een ei
kan net zomin als wij
naar stilte luisteren.

Want zelfs als er geen enkel
belletje deci geluid
van buitenaf meer is,
dan horen wij nog altijd
het ruisen van ons eigen bloed,
het kloppen van ons eigen hart
in borst en oren,

en om daar stil van te worden,
moet je sterven.

Wij kunnen niet naar stilte
alleen in stilte luisteren
naar wat zich in ons kenbaar maken wil
als woorden van het onverwachte
dat altijd op ons openen wacht.

Een ei
is een kleine op-slot-kosmos,
waar binnenstilte onbereikbaar blijft.

Wil je er tóch bij,
en breek je het ei,
dan verbreek je meteen
het geheim van haar
Ei-geluk.