Fout in de oorlog

De 2e besmettingsgolf is een feit. Niet zozeer van het orcano-vieroes zelf (ik schrijf het bewust verkeerd, anders wordt dit bericht gecensureerd op Beestfuk, als ik het daar wil delen), maar van het in zijn kielzog optredende collaboratievirus, dat bedrijven, instellingen en particulieren roomser dan de paus maakt in het hanteren van restrictieve maatregelen.

Hoofdverschijnsel van dit collaboratievirus is juist het tegenovergestelde van verhoogde lichaamstemperatuur of koorts: het is een taalgebruik van ijzige kou, of het met een sterk onderkoelde wellust invoeren van beperkende maatregelen, zodat mij in elk geval alle lust vergaat om ooit nog ergens heen te gaan. Een greep uit nieuws, app-berichten en websites:

Vaak wordt er bij gezegd dat ‘wij’ deze regels niet zelf verzinnen, maar dat het nou eenmaal door de overheid is opgelegd. Toch lijkt het een verborgen autoritair-sadistische laag aan te spreken, die me hetzelfde gevoel geven als de 1e bordjes met “verboden voor joden” in de 2e wereldoorlog. Of die me doet denken aan de personificatie van de ‘fatsoenlijke burger-fascist’, zoals J.K. Rowling die in haar Harry Potter-reeks zo tergend gestalte gaf in Dolores Umbridge, het ‘interim-schoolhoofd’ dat als verlengstuk van de staat de onderdrukkende scepter mag gaan zwaaien op de Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry: wie onder ons de 2e wereldoorlog niet heeft meegemaakt, kent toch zeer waarschijnlijk wel het beeld van hoe zij de zoveelste beperkende maatregel aan de muur spijkert.
Natuurlijk: zo expliciet en extreem zijn de huidige uitingen niet bedoeld. En het gaat toch om onze gezondheid? Om preventie? Waarom doe je daar zo moeilijk over? Maar als je iets kan leren van de geschiedenis is het, dat alles (ook een overgang naar een totalitair systeem) in stappen gaat. Daarom is het oppassen geblazen.

Een anderhalve-meter-maatschappij is onhoudbaar, uit menselijk oogpunt. De vraag is of Het Nieuwe Normaal ons zolang wordt voorgehouden en opgelegd, dat wij zwichten onder de beperkingen, en ons overgeven aan de enige uitweg die dan nog mogelijk lijkt: verplichte vaccinatie voor iedereen.
Ja hoor, die mag je best weigeren; we zijn tenslotte een democratie met keuze-vrijheid, maar aan vaccinatie-weigering zitten dan wel consequenties: geen toegang tot dit of dat, het digitaal gelabeld worden als ‘niet-gevaccineerd’, om maar wat mogelijkheden te noemen. Maar dat moet je op de koop toe nemen hè. We zijn wel een democratie: we doen dit samen met z’n allen. We hebben zeker ook met z’n allen de gezondheidszorg uitgekleed, en de cultuursector om zeep geholpen. Of alle nutsvoorzieningen en de woningsector overgeleverd aan de commerciële markt. Maar dit terzijde.

Ondanks dat de oorlog nu 75 jaar achter ons ligt, en er ontelbaar veel aan literatuur en getuigenissen is dat ons bewust kan maken van de verschrikkingen van die oorlog, èn van hoe klein de grootste misdaden beginnen (zie ook Arnon Grunbergs 4 mei voordracht 2020), is er blijkbaar ook een residu in ons aanwezig als overblijfsel van die oorlog, dat gaat mee-resoneren als wij de mogelijkheid krijgen om als verlengstuk van de overheid binnen ons eigen werkveld maatregelen te hanteren m.b.t. het implementeren van de zogenoemde anderhalve-meter-maatschappij als onderdeel van het Nieuwe Normaal. Premier Rutte heeft het eigenlijk maar één keer hoeven uitspreken (tijdens de persconferentie van 7 april 2020 als ik het me goed herinner), maar sindsdien heeft het zich verspreid met een haast 100-procents besmettingsgraad: het collaboratie-virus. Een afkorting van Het Nieuwe Normaal zou kunnen zijn: “H1N2” 1). Die naam bestaat al voor een virus, maar ik reserveer hem bij deze voor het collaboratie-virus.

Het is vooral de manier van spreken, van communiceren: verstoken van menselijke warmte, directief, dreigend, die me ook al is opgevallen bij in 3-delig donker pak (autoriteit-alert) gestoken supermarktmedewerkers, die bij de ingang met de winkelwagentjes het verkeer gaan regelen en mensen bestraffend of als onverantwoordelijke kleuters toespreken als ze te zorgeloos of snel naar binnen huppelen. Wat best wel meevalt deze weken. Dat huppelen bedoel ik. En wat dan nog: laat de mensen lekker huppelen. Dus waarom zo’n toon van preventief knuppelen?

Tegen al die mensen, bedrijven en instellingen zou ik willen zeggen: pas nou maar op met hoe je de dingen zegt, en in hoeverre je je wilt voegen in de koude stroom van beperkingen van de bewegingsvrijheid. Want je loopt het gevaar om als deze situatie voorbij is -hoewel dat misschien wel exponentieel veel langer gaat duren dan de 5 jaar van de 2e wereldoorlog- te worden weggezet als “fout in de orcano-vieroes-oorlog”.


1) H1N1 is de naam die gegeven is aan het influenza-virus dat in 2009 als “varkensgriep” rondwaarde.

2 thoughts on “Fout in de oorlog

Reageren? Graag!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.