{"id":5767,"date":"2026-06-03T18:59:55","date_gmt":"2026-06-03T16:59:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.tacosorgdrager.nl\/wpblog\/?p=5767"},"modified":"2026-06-03T18:59:59","modified_gmt":"2026-06-03T16:59:59","slug":"compositie-weekspreuk-7-a-capella-koor-en-kinderkoor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tacosorgdrager.nl\/wpblog\/compositie-weekspreuk-7-a-capella-koor-en-kinderkoor\/","title":{"rendered":"Compositie weekspreuk 7 (A capella koor en kinderkoor)"},"content":{"rendered":"\n

Na de zowel plechtige als enthousiaste 6e weekspreukmuziek<\/a>, volgt met de 7e weekspreuk een zekere ontnuchtering, in het besef dat het Zelf zich dreigt te verliezen door de machtige aantrekkingskracht van het wereldlicht (“Mein Selbst, es drohet zu entfliehen, vom Weltenlichte m\u00e4chtig angezogen”). Het Duitse woord “entfliehen” betekent niet perse “zich verliezen”, maar een letterlijke vertaling met “ontvluchten” is het ook niet helemaal. Ik denk eerder aan water dat verdampt onder invloed van warm zonlicht. Het Zelf dreigt als het ware te verdampen in de buitenwereld, en om daar iets aan te doen moet nu ons vermogen tot aanvoelen (“Ahnen”) de plaats innemen van het denken, dat zich wil verliezen in de zintuigelijke glans van de wereld (“Nun trete du mein Ahnen in deine Rechte kr\u00e4ftig ein, Ersetze mir des Denkens macht, das in der Sinne Schein sich selbst verlieren will”). <\/p>\n\n\n\n

Anders gezegd: wie in deze naar buiten strevende, verdampende en uitstralende lentetijd binnen het besloten denken wil blijven, loopt gevaar zichzelf te verliezen in de schijn der dingen, terwijl een overgave aan het aanvoelen hem\/haar nu juist dichter bij het wezen van de wereld zal brengen. Omdat het (aan)voelen zich beter dan het denken staande kan houden in het aangetrokken worden door het wereldlicht.<\/p>\n\n\n\n

Na orkest, piano en een beetje slagwerk in de 6e weekspreuk, is nu de beurt aan zangstemmen zonder instrumentale begeleiding: 4-stemmig gemengd koor A capella, met 1 kinderkoorstem. Ik had dit stuk vorig jaar eigenlijk al afgerond, maar ik kon nu pas zien dat ik er 1 herhaling teveel in had verwerkt, \u00e9n dat ik de kinderkoorstemmen noten in onrealistische hoogten had gegeven, ook al is dat volgens sommige kinderkoor-dirigenten heel goed mogelijk, in theorie althans. Praktisch blijven is toch vrij belangrijk bij componeren. Hieronder dus het resultaat: korter en minder uitzinnig in het zangbereik: <\/p>\n\n\n\n

Luister naar en lees mee met de muziek op weekspreuk 7 (“Mein Selbst, es drohet zu entfliehen”)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Links naar composities op de voorafgaande weekspreuken uit de antroposofische zielekalender:<\/h4>\n\n\n\n