{"id":3904,"date":"2023-02-28T16:48:51","date_gmt":"2023-02-28T15:48:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.tacosorgdrager.nl\/wpblog\/?p=3904"},"modified":"2023-03-20T10:11:28","modified_gmt":"2023-03-20T09:11:28","slug":"huppel-lustig-in-groene-weiden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tacosorgdrager.nl\/wpblog\/huppel-lustig-in-groene-weiden\/","title":{"rendered":"Huppel lustig in groene weiden"},"content":{"rendered":"\n

Ja even wat anders deze keer: muziek, uitgevoerd door de zangeressen van het Morgana Kamerkoor<\/a>, waar ik tot 2016 dirigent en artistiek leider van was. Op 12 juni 2015 had Morgana haar laatste zelfstandige concert, d.w.z. zonder samen te werken met andere koren of ensembles. Het concert had als titel “Heart-Sun-Soul-songs”, wat sloeg op het gelijknamige stuk<\/a> dat ik voor dit concert componeerde, en waar ik misschien later nog wel iets over schrijf. <\/p>\n\n\n\n

De filmopnames van het concert hebben bijna 8 jaar “op de plank” gelegen. Gewoon niet aan toegekomen, ook niet meer aan gedacht. Maar onlangs moest ik rust houden na een operatie, en toen leek het maken van een film me een perfecte afleiding van het niet mogen wandelen, zwemmen en fitnessen. Dus ik ben aan de slag gegaan met het beschikbare materiaal, heb de film afgemaakt en beschikbaar gesteld aan de oud-koorleden. De komende tijd wil ik nu nog een aantal van de stukken uit het concert apart op Youtube zetten, en dat via Verbo<\/a> aankondigen.<\/p>\n\n\n\n

Te beginnen met het Zweedse volksliedje “Vipp lustigt<\/strong> (i gr\u00f6na hagen)”, dat ook het 1e stuk van het concert was. Een opwarmertje voor publiek en uitvoerenden. Het is een arrangement voor vrouwenkoor en piano, door Bror Samuelson (1909-2008), een Zweedse componist, koordirigent en organist. <\/p>\n\n\n\n

Ondanks dat het in a-mineur staat, heeft het stuk een opgewekt, rustig dansend karakter. Het gaat dan ook over de schoonheid van de natuur in de ontluikende lente, en hoe fijn het is om dan buiten te zijn, en inderdaad: over de groene weiden te huppelen, waar je geliefde is, waar de zwaluwen nesten bouwen, de koekkoek roept, en de leeuwerik zingt (met haar kleine tongetje). Daar ga je dan spontaan “La-la-la” van zingen. En dat deden we dan ook maar.<\/p>\n\n\n\n

Aan de piano de topper Victor Lange, en ik als dirigent met de toch echt wel verkeerde-broek-keuze (maar ja: de enige witte, en van m’n broer overgenomen).<\/p>\n\n\n\n

\n